Naya, je ogen waren als de zon,
stralend, warm, een zeldzame levensbron.
In herinnering blijf je dicht bij ons,
als een zacht briesje, een liefdevolle respons.
Jouw geblaf, weinig, maar maakte ze licht,
in ons hart blijf jouw warmte, jouw gezicht.
De momenten samen, zo kostbaar en klein,
zijn nu sterren in de nacht, zo fijn.
Hoewel het verlies ons raakt,
blijft jouw geest ons leiden, niet verzaakt.
Met elke traan, die we nu laten vloeien,
herdenken we jou en de liefde over jou blijft bloeien.
Naya, je naam klinkt als een melodie,
een lied dat osn verbindt, vol harmonie.
In ons leven blijven herinneringen leven,
jij bent in een deel met ons verweven.
We zullen samen verder gaan
jouw liefde als een stralende maan.
In ons hart ben jij voor altijd te vinden.
Naya jouw geest moge ons omringen,
Al ben je daar nu in de eeuwige jachtvelden.
SjBK, 4 november 2025