Wijdseblik

Categorie: Gedichten (Pagina 10 van 23)

Gedichten, Haiku’s en/of Tanka’s die ik heb gemaakt

Lichtend zwart

Ergens zo maar zijn,
In ’t nachtelijke dwalen,
Mijn longen die lucht halen,
Legen van mijn brein.

Waar ik achter bleef,
Omdat ik ben,
Spiegelend in een ven,
In mijn vermoeide ogen wreef.

Opkeek naar …
Ja, naar wat?
Naar iets van daar
Hier in een gat.
Het zo zwarte noir
En het lichte bad.

SjBK, 26 februari 2024

Eindeloos

Het is middernacht, een diepe zucht
In het weefsel van mijn bestaan
Snijdt de liefde ten diepste
In mijn hart in het gaan.

Een regenboog na een regendans
Is het midden op de land
De vlinder in de zomertuin zilverglans
En de liefde die brandt.

Als een bloem in t vrije veld
Ontluikende dromen die bloeien
Geluk gedijt in liefde verstrooid gepeld
Harmonie van geurende kleuren die gloeien.

Op ’t strand van liefde, kust de zee het zand
Gaat eindeloos geluk, hand in hand.

SjBK, 26 februari 2024

Vasthouden

Een nieuwe dag is begonnen
Eens wist ik wat geluk was
Liefde was ontsponnen
Maar breekbaar zoals glas?

Bloemen die verdwenen
Zonnestralen bogen
Wolken verschenen
En tranen drogen

Droom ik over jou
Waar ik ook ben
In stilte vasthou
Onder de groene den

Herinnering aan toen
In heden onvoorwaardelijk doen.

SjBK1, 25 februari 2024

Gelijke waarde?

In het gloren van de dag
Dwaalde ik wat rond
In eenzaam gezag
Aan ’t koude front

Vrije mensen zongen
En van goede willen waren
Spraken zij in tongen
Om de lucht te klaren

Is er een schepper van hemel en aarde?
Vechten om de gunsten van dat ene
Gelijk zijnde van waarde
Werpen we de eerste stene.

Schieten we op de ander
Hij was geen medestander!

SjBK, 25 februari 2024

Staren

Wanneer de duisternis valt
De sterren achter de wolken schijnen
En de donder knalt
Blad’ren langzaam kwijnen

Een roos nog staat
Oversponnen van gedachten
Langzaam zichzelf verlaat
Zinderend verkrachten

De dauw op de zonnebloem
Op vroege ochtenden
Aan de zon de heldenroem
Droogte te bevochtigen

Met de ogen van de aarde
Naar de maan staarde.

SjBK,  25 februari 2024

 

Geraakt

Ik wijs naar de maan
Met tranen in mijn ogen
In een krater staan
Een poging wangen te drogen.

Zo natuurlijk als het ging
En ongewoon geëindigd
Maar voor mij is er nog een ding
Liefde van mij aan jou onvoleindigd

Al breng je geen bloemen meer mee
Aan het eind van de dag
In verwarmde hand een kop thee
Door de tranen een lach

Praten over een altijd
Raakte jij mij kwijt.


SjBK, 23 februari 2024

Mazzel

In de stille regen klinkt een zacht gezang,
Is in deze regenbui, een liefde te vinden in elke stap,
De hemel huilt, zijn tranen sijp’len langs mijn wang,
En speelt mijn hond met blad’ren, nat en slap.

Wandelen wij door het leven, door weer en wind,
Een zachte symfonie van druppelklanken,
Voetstappen te horen in het grind,
Onder sterrenhemel zo heerlijk verder zwalken.

Streelt de regen de aarde als een fonkelend tapijt,
Mijn hond, mijn metgezel in nachtelijk licht,
Onze innige verbinding zich dieper en dieper rijpt,
Waar de sterren onze getuige zijn en ons pad verlicht.

Wandelen wij, begeleid door regen en sterrenpracht,
In kostbaar kleed van liefde gewikkeld, zo zacht.


SjBK, 4 februari 2024

Bergen van relaties

Ze bewegen en verschuiven.
Ze stromen en breken.
En groeien en krimpen.

Zonder ogen.
Zonder oren.
Zonder stem.
Zonder tranen.

Spreken via natuur.

Gevoel van wind,
en regen op je kleding,
als zon op je huid.

Binnengedrongen
zonder sleutel
of gevlochten touw

Verbonden, verbinding,
relatie getrouw.

over elke berg,
is een pad,
onzichtbaar van benee.

SjBK, 29 januari 2024

Kies

Onzekerheid kleurt
Het verleden treurt
De toekomst fleurt

De keuze vandaag
Nu zo zielsgraag
Maar morgen
Ook het geluk borgen!

Kiezen, een leven lang
In flow, zo senang
Tegendraads bewegen
In mezelf gestegen.

SjBK, 10 oktober 2023

Wat wil je echt?

Verken je ziel, ontdek je diepste dromen,
In passie en in vuur zal je ze vinden.
Met elke stap, laat hoop en vreugde stromen,
Het antwoord op de vraag, dat zal verbinden.

In het diepst van je gedachten,
Ligt het verlangen stil te gedijen
Het antwoord ligt verborgen in jouw krachten,
Ontwaak ze, laat je hart de weg plaveien.

Laat ze niet rusten in ’t vergeten land.
Volg wat je raakt, met kloppende hartslagen,
Daar vind je jouw vuur dat uitnodigend brandt,
Levens die we vormen en dragen.

Laat het echte wat je wil tot uiting komen.
Met je hart en je ziel in harmonie laten stromen.

SjBK, 12 september 2023

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Hersenspinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑