Ik wijs naar de maan
Met tranen in mijn ogen
In een krater staan
Een poging wangen te drogen.

Zo natuurlijk als het ging
En ongewoon geëindigd
Maar voor mij is er nog een ding
Liefde van mij aan jou onvoleindigd

Al breng je geen bloemen meer mee
Aan het eind van de dag
In verwarmde hand een kop thee
Door de tranen een lach

Praten over een altijd
Raakte jij mij kwijt.


SjBK, 23 februari 2024