
“Nog zo jong, tijd voor ontdekking en avontuur.
De middelbaren hebben meer oog gekregen voor groei en uitdagingen. En ik, ik heb meer tijd voor wijsheid en reflectie onder de zon.”
SjBK, 15 mei 2024
Wijdseblik

“Nog zo jong, tijd voor ontdekking en avontuur.
De middelbaren hebben meer oog gekregen voor groei en uitdagingen. En ik, ik heb meer tijd voor wijsheid en reflectie onder de zon.”
SjBK, 15 mei 2024

“In het aangezicht,
Wie van wie,
Gevangen zit!”
SjBK, 14 mei 2024

In de ochtend, fris en klaar.
Een wandeling naar, ja naar waar?
De regenboog ontmoet het licht,
In het noorderlicht, zo verlicht.
Onder ochtendgloed, een wandeling zo fijn,
Waar regenboog en noorderlicht elkaar ontmoeten klein.
Dansend kleurenspel, een betoverend zicht,
In de vroege morgen, ons gezicht verlicht.
SjBK, 13 mei 2024

Op de bewerkte akker, tinten antraciet,
Door de natuur beticht,
Recht op strak, onaangeroerd, erudiet,
Doorschijnend verlicht.
Onder het gezang van bijen,
Groeien in een stille trance,
Doorgedrukt uit het kleien,
In een bekoorlijke dans.
Mens en natuur komen samen,
De aarde geeft, ontvangt, een eeuwigheid,
Overgoten van het schone beamen,
Mensen ontvingen, namen, een eindigheid.
Bewerkte akker, waar natuur haar pracht ontvouwd,
Verhaal van leven en groei, in stilte verteld,
Verlichte groene blaadje, zwarte aarde goud.
SjBK, 12 mei 2024

Dauwdruppels glinsteren als diamantjes op de bloem, terwijl de nevel langzaam oplost door de warmte van de zon.
SjBK, 10 mei 2024

Lucht en aarde raken de horizon, zoals mijn gedachten en gevoelens mij doen verwonderen.
SjBK, 9 mei 2024

“We kunnen niet altijd de zon zien, maar we kunnen wel fier zijn dat we achter de wolken blijven schijnen.”
SjBK, 8 mei 2024
![]() |
Het zachte geritsel, De harde knisper, En ik die luistert. En door al dat geluister, En raakt mijn snaar. SjBK, 7 mei 2024 |
De neveldeken wordt langzaam open geslagen,
De zon komt op, de akker nog leeg en stil,
Dauw over het gras als een venster beslagen,
Over het land, in de ochtend zo pril.
De wereld ontwaakt uit haar diepe rust,
De vogels zingen hun eerste lied,
Bloemen vouwen open, die de hemel kust,
De start van de dag konijnenogen die het ziet.
De ochtendzon verlicht het landschap zacht
En kleurt de hemel in een warme gloed
De nevel lost langzaam op zonder klacht
En maakt plaats voor een stralende gouden vloed
Zo begint de dag, vol van frisse pracht
Met gras en dauw, in het ochtendlicht zo zacht.
SjBK, 6 mei 2024
|
Wolken over wolken, als een deken zo zacht. De wolken drijven langzaam, als dromen in de lucht.
Wolken over wolken, een deken van mysterie. SjBK, 5 mei 2024 |
![]() |
© 2026 Hersenspinsels
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑