Vannacht toen ik niet kon slapen
Keek ik naar de sterren die er niet waren
De wolken lichten een beetje op
Toen het in de verte begon te dagen
Durfde ik je niet te vragen
Je lag nog zo mooi in je dromen gekruld

Nu de zon hoog aan de hemel staat
Een wolkje de hemel siert
De stilte in ons rondwaard
En onze harten beroerd
En je ogen die stralen
Hoef ik het je niet meer te vragen.

De vuurgloed bij het avondgloren
Die de dag doet ontsporen
In een nieuwe nacht
En dan opeens de woorden
“Trouw met mij”

SjBK, 28 november 2021