Zomaar ergens
Ontmoette ik jou
Ik ging staren
En verontschuldigde mij

We liepen door het park
Je glinstering in je ogen
En zo alleen als ik was
Bracht jij mijn hart opgang
Bleef ik naar je staren
En verontschuldigde ik mij.

Zittend op een bankje
Uitkijkend op eenden in een vijver
Kwetterend van puur geluk
Bleef ik je aankijken
En verontschuldigde mij

Al pratend en kijkend
Sloeg mijn hart op hol
Bleef ik maar starten
Staren naar jou.

SjBK, 18 februari 2021