In de stille regen klinkt een zacht gezang,
Is in deze regenbui, een liefde te vinden in elke stap,
De hemel huilt, zijn tranen sijp’len langs mijn wang,
En speelt mijn hond met blad’ren, nat en slap.

Wandelen wij door het leven, door weer en wind,
Een zachte symfonie van druppelklanken,
Voetstappen te horen in het grind,
Onder sterrenhemel zo heerlijk verder zwalken.

Streelt de regen de aarde als een fonkelend tapijt,
Mijn hond, mijn metgezel in nachtelijk licht,
Onze innige verbinding zich dieper en dieper rijpt,
Waar de sterren onze getuige zijn en ons pad verlicht.

Wandelen wij, begeleid door regen en sterrenpracht,
In kostbaar kleed van liefde gewikkeld, zo zacht.


SjBK, 4 februari 2024