Jantje zag eens pruimen hangen…
Je vulde aan

En je zong uit volle borst “een blauw geruite kiel”,
Buiten adem op het ritme mee.

Je woorden zacht en strompelend
Je ogen glanzend als van een kind

Tot ook de schaduw
Van kinderlijk geluk
Verdween.

SjBK, 21 oktober 2021