Als we dan de regenboog zien
Staan we stil en kijken
De kleuren vervagen
Maar wij praten
Over een moment in ons leven
Die zo belangrijk was
Bezegeld met en regenboog
Zo om ons heen
Stil verwondering
SjBK, 15 februari 2021
Maand: februari 2021 (Pagina 1 van 2)
Wanneer ik mij eenzaam voel
En mijn hart getroebleerd is
Zoekend naar antwoorden
Wachtend op wat komen gaat
Pak mij op, neem mij mee
De bergen op
Pak mij op, neem mij mee
De zee op
Pak mij op, neem mij mee
De bossen in
Pak mij op, neem mij mee
Laat mij niet alleen
Wanneer het leven in mij hongert
En snakt naar rust
Vervoerd door verwondering
Grijpend naar het licht
En de stilte op mij wacht
De bergen op
De bossen in
De zee bevaren
Maar niet alleen.
SjBK, 13 februari 2021
De sneeuw laat zich vallen
Van de takken van de bomen
Vanuit de lucht dwarrelen
Als donsveertjes van een vogel
Voor het raam, het zieke kind
Een oude moeder, een jongeman
Kijkend naar die vlokken
En ’t horen ploffen van de sneeuw
Ergens een bankje bij een boom
Verlaten, bedekt met een beetje wit
Nog steeds dansende vlokken
Sneeuw en tintelende vingers
Hoor ze fluisterend dwarrelen
Nog ongeschonden witte deken
Betoverend innig verlangen
Eenzaam geïsoleerd van binnen
Was jij maar hier.
SjBK, 8 februari 2021
Als het jou ontbreekt aan moed
Wees dan even kind
Dat sprong in de plassen
Speelde met het zonlicht
En lachte tegen de vreemdeling
Als het jou ontbreekt aan moed
Moed om door te gaan
Denk aan het kind
Dat leert te lopen
Haar eigen weg te gaan.
Als het jou ontbreekt aan moed
Geef ik je mijn hart
Reik ik je de hand
Til ik je op
En zeg: “Kom, we gaan”
SjBK, 13 februari 2021
In opdracht van BIC Lochem, inspiratie wandeling zaterdag 20 en zondag 21 februari 2021.
Stil aanwezig
Je viel op tussen al die andere pasgeborenen
Ze spraken over jou, hoe jammer het was
Maar jij, nog van geen enkel kwaad bewust
Maar ook niet van het goede
Jij lag daar baby te zijn, als alle anderen
Je groeide op
Je sprak niet met zo veel woorden
Je liet je glinstering in je ogen zien
Je bleef onbevangen en blijmoedig
Jij was wie je was.
Waardevol in wie jij was
Groots in je zijn van het nu
Dat hoefde jij niet te leren.
Hoeveel pijn het mij ook deed je los te laten
Mijn verdriet en frustraties over jouw laatste levensjaren
Jij was echt, zoals jij je liet zien
Je lach en binnenpret
Je rust en eigen wijsheid
En jezelf liet zien wat je voelde
In zoveel dingen stil aanwezig
Onbevangen en blijmoedig.
Een gekoesterde herinnering
Onbevangen en blijmoedig, jij
Stil in mij aanwezig!
SjBK, 15 februari 2021
We liepen in de sneeuw
We schaterden het uit van plezier
Sneeuw op het groene gras
Van de lach viel ik op de grond
Nog zo pril als verse sneeuw
Waren wij bij elkaar
Maakte ik liggend op mijn rug
In de schaarste van sneeuw mijn engel
SjBK, 7 februari 2021
