Het leven is te kort om te leven in mitsen en maren, leef in doen.
28 december 2022, SjBK
Wijdseblik
Het leven is te kort om te leven in mitsen en maren, leef in doen.
28 december 2022, SjBK
Herinner jezelf elke dag aan je eigen kunnen, want jij kunt groter zijn dan alles wat je kan overkomen.
24 oktober 2022, SjBK
Wees moedig, heb vertrouwen en draag je verantwoordelijkheid, want een verkeerde keus bestaat niet.
1 april 2022, SjBK
Maak van je kwaliteit van leven een gewoonte, durf eruit te halen wat erin zit en dans je waarde.
1 februari 2022, SjBK
In stilte met aandacht, met vertouwen in gesprek, samenleven in verdraagzaamheid voor een betere menswaardiger wereld.
12 januari 2022
De bomen om mij heen
En de muziek in mij
Dansen in het rond
Het licht aan de horizon
En de stilte in mij
Zinnen die zich verstrooien
Een handdruk op het raam
De dromen in mij
Vreugde van een spelend kind
De sterren aan de hemel
En de liefde in mij
De belofte niet doet sterven.
SjBK, 2 januari 2023
Er is stilte om mij heen.
Maar dat duurt nog even
Want dan is de donkerte,
verlicht met sterren.
En zal het ijs kraken van de kou.
Ik kan zien hoe ze stralen.
De pegels aan de randen van de daken.
En dat ene moment waarin wij,
onze dromen delen over de bestemming,
in de eeuwigheid.
Kon ik zien in de donkerte
Stralende zilvervissen
Bevroren in de tijd
In dat ene moment van eeuwigheid.
Er is stilte om mij heen.
Tot de woorden vallen.
De belofte die niet stierf.
Maar verscheurd door het kruiend ijs.
SjBK, 27 december 2022
Met naald en draait in mijn hand,
kijk ik door het raam
naar de vallende bladeren,
Gelukkig nog talrijk aan de bomen
De herfsttooi zou moeten blijven
Maar zonder zomer niet deze pracht
En zonder lente geen zomer
Maar die winter, met vele kale bomen,
zou ik met naald en draad,
die blad’ren er weer in willen toveren.
SjBK, 25 december 2022
In de ochtendschemering,
nog koud en vochtig van de nacht,
de geur van gekapt hout,
dringt binnen als verwarmend vuur.
Een waterig zonnetje stijgt op,
wolkendeken vergrijst in wit
geur van dennentakken,
dringen binnen als geslagen water.
Een vogel zingt zijn lied,
al is het nog vroeg,
geurend van het pikkend zaad,
dringt de grond op vleugels binnen.
Als een blad van een boom gerukt,
zwevend door de lucht,
in herfstkleuren getooid,
vallen de sterren als scherven uit de hemel.
SjBK, 25 december 2022
In het middernachtelijke uur
Starend naar de sterren
Die er in mijn herinnering zijn
Sta ik op kousenvoeten
In de maagdelijke sneeuw
Te staren in een grijs donkerte
Beef ik van de kou
Val ik op mijn knieën
Opzoek naar stralende sterren.
SjBK, 18 december 2022
© 2026 Hersenspinsels
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑