Regendruppels vallen teder en licht
Wiegen het blad zoals de wind,
En springen als een kind.

Donker blad verscholen in het groen,
Aanschouwend het groene bemind
En hangend diep en wijs zich bezint.
Zijn verhalen verbergt
Zijn stekels gedoofd gemind
Nog even met het leven verbindt.
Nog even in een zachte trance
Verstrengeld met regen zijn jeugd verzint,
Geven zijn leven nog even glans.
Als een laatste kans
Het jonge groen beërfd
Opdat zijn lied niet versterft.
SjBK, 30 juni 2024







