Het landschap in het ochtendlicht,
De bomen rijzen hoog, hun takken weid,
Bladeren ritselen een bericht,
En de wind die het verbreidt.

De zon stijgt hoger, werpt haar glorie,
Over bossen, rivieren en het veld,
Het landschap straalt in volle luister
Een meesterwerk, door de zon verteld.

In het zachte gloeien van de avondzon,
Een schilderachtig sierplafond,
Waar vogels hun avondlied verzinken,
En het licht op punt staat van verdrinken.

Met kleuren van ’t afscheid van de nacht,
Zal de zon bij dageraad, als verwacht,
Stralen en het landschap weer doen ontwaken.

SjBK, 17 juni 2024