Wijdseblik
De herfst kwam met stormen
De winter met kou
De lente met het zingen van de vogels
En de zomer met geuren en kleuren
Zo werd de maandag
Geregen naar een week
En een jaar voorbij
Zo werd onderzoeken
Een stap naar weten
Tot de stappen
Uitzicht verdwenen
SjBK, 11 december 2022
Waarom zouden we willen staan
Op de grens van liefde en haat?
Of op die van vriend en vijand?
Geduld en ongeduld?
Te midden van dit al
Gedragen in verdraagzaamheid.
SjBK, 11 december 2022
Het licht breekt
Het gezaaide van gisteren
Het geoogste van morgen
Geduldig wachten
Tot walnoten kraken
In de plooien van de dag
Overgoten door het stralen
Tot het avondgloren
In matheid verkeerd
Geduldig
Kersen plukkend
Als dan het rijpe koren
Staat te wuiven
Geduldig wachtend
Met uitgebluste kaf.
In de nacht te stralen.
SjBK, 11 december 2022
In de schaduw van de boom
Bijt ik de tijd stuk
Zette ik je horloge stil
Aan de rafels van mijn leven
Staand in de avondschemering
Is de schaduw over dag
De lichtjes in de nacht.
SjBK, 11 december 2022
Een nieuwe dag is aangebroken
Eentje zonder jou
Zou je weten hoeveel ik van je hou?
Heb je de maan bezocht?
En toen teruggekeerd?
Ons sprookje voorbij?
Weet je nog?
Raad eens hoeveel ik van je hou*
SjBK, 27 november 2022
In een moment van gebroken geestkracht.
Zie ik de sterren aan de hemel stralen.
Zo vol rust en stilte deze nacht.
Voor een moment in gedachten dwalen.
Binnendringende stralen met daadkracht,
mijn eenzaamheid verwarmen.
Zij die ons voorgingen, hetzelfde dachten
Met tranen in mijn ogen, de waarheid zien naderen
Aanschouwend wonder verwachten
Voel ik mij als een kind, eeuwig in het moment.
Ademtocht een waas op het raam achtergelaten
En voetstappen in het zand
Mijn geschiedenis bestraten
In onverwarmde momenten van eenzaamheid en verlies.
Verbonden zielen die op het grote wachten,
dromen delen over een bestemming,
en vlammen in de duisternis als sterren in het universum.
Leidt de liefde ons om te dragen,
Dat wat onvermijdelijk is.
SjBK 29 september 2022
Moed, we zeggen dapper
En zo onverschrokken
Met zelfvertrouwen.
In de geest
Van de opwinding
Niet gewennen.
Gemoed, we zeggen innerlijk
Een opwinding in droefenis
Levenskracht versterkend
In het gemoed de moed genomen
Met de ziel verbonden.
SjBK, 31 januari 2022
Ik zit
In een hoekje op de bank
Knieën opgetrokken
Bril op de neus
Niemand horen
Ik zit
Stil in het hoekje op de bank
Warm en knus alleen
Ver van hier
Niemand horen
Ik zit
In een magisch moment
In dat hoekje op de bank
In spanning rustig en stil
Aandachtig te lezen.
SjBK, 31 januari 2022
Er is een gedicht
Dat gaat over twee hondjes willen zijn
Om samen te spelen.
Ik zou graag twee vogels willen zijn
Dan konden wij samen vliegen
Naar verre oorden,
En samen zitten op een tak
In een hoge boom
Waar de kat van de buren
Loert en smacht
Maar waar wij lachend onze vleugels uitslaan
Nog een rondje verre oorden.
SjBK, 5 januari 2022
Je loopt in het bos
Alleen
Je komt thuis
Alleen
Je doet boodschappen
Alleen
Je gooit sneeuwballen
Zomaar ergens heen
Alleen
En toch
Zoals jij zijn er veel
Toch niet zo alleen
Verenigd in alleen
Tot veel.
Je loopt in het bos
Alleen
Je komt thuis
Alleen
Je doet boodschappen
Alleen
Je gooit sneeuwballen
Zomaar ergens heen
Alleen
En toch
Zoals jij zijn er veel
Toch niet zo alleen
Verenigd in alleen
Tot veel.
SjBK, 5 janauri 2022
© 2026 Hersenspinsels
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑