Categorie: Gedichten (Pagina 13 van 23)

Met naald en draait in mijn hand,
kijk ik door het raam
naar de vallende bladeren,
Gelukkig nog talrijk aan de bomen

De herfsttooi zou moeten blijven
Maar zonder zomer niet deze pracht
En zonder lente geen zomer

Maar die winter, met vele kale bomen,
zou ik met naald en draad,
die blad’ren er weer in willen toveren.

SjBK, 25 december 2022

In de ochtendschemering,
nog koud en vochtig van de nacht,
de geur van gekapt hout,
dringt binnen als verwarmend vuur.

Een waterig zonnetje stijgt op,
wolkendeken vergrijst in wit
geur van dennentakken,
dringen binnen als geslagen water.

Een vogel zingt zijn lied,
al is het nog vroeg,
geurend van het pikkend zaad,
dringt de grond op vleugels binnen.

Als een blad van een boom gerukt,
zwevend door de lucht,
in herfstkleuren getooid,
vallen de sterren als scherven uit de hemel.

SjBK, 25 december 2022

In het middernachtelijke uur
Starend naar de sterren
Die er in mijn herinnering zijn

Sta ik op kousenvoeten
In de maagdelijke sneeuw
Te staren in een grijs donkerte

Beef ik van de kou
Val ik op mijn knieën
Opzoek naar stralende sterren.

SjBK, 18 december 2022

Ik ben warm, omdat ik weet dat jij er bent.
Stilte en koude om mij heen
De duisternis is gevallen
Lichten de sterren de winterhemel

En daar sta ik, achter het raam
Een traan over mijn wangen
Voetsporen in de sneeuw
En van binnen voel ik je warmte

Heel even, in het vlokje,
tegen het raam gewaaid,
ben ik voor eeuwig.

Omsloten door dit winterparadijs
Gevangen in dit ene moment
Naast een flakkerend kaarslicht
Ben ik warm vanbinnen, omdat ik weet dat jij er bent.

SjBK, 17 december 2022

De herfst kwam met stormen
De winter met kou
De lente met het zingen van de vogels
En de zomer met geuren en kleuren

Zo werd de maandag
Geregen naar een week
En een jaar voorbij

Zo werd onderzoeken
Een stap naar weten
Tot de stappen
Uitzicht verdwenen

SjBK, 11 december 2022

Waarom zouden we willen staan
Op de grens van liefde en haat?
Of op die van vriend en vijand?
Geduld en ongeduld?

Te midden van dit al
Gedragen in verdraagzaamheid.

SjBK, 11 december 2022

Het licht breekt
Het gezaaide van gisteren
Het geoogste van morgen
Geduldig wachten
Tot walnoten kraken

In de plooien van de dag
Overgoten door het stralen
Tot het avondgloren
In matheid verkeerd
Geduldig
Kersen plukkend

Als dan het rijpe koren
Staat te wuiven
Geduldig wachtend
Met uitgebluste kaf.

In de nacht te stralen.

SjBK, 11 december 2022

In de schaduw van de boom
Bijt ik de tijd stuk
Zette ik je horloge stil

Aan de rafels van mijn leven
Staand in de avondschemering
Is de schaduw over dag
De lichtjes in de nacht.

SjBK, 11 december 2022

Een nieuwe dag is aangebroken
Eentje zonder jou
Zou je weten hoeveel ik van je hou?

Heb je de maan bezocht?
En toen teruggekeerd?
Ons sprookje voorbij?

Weet je nog?
Raad eens hoeveel ik van je hou*

SjBK, 27 november 2022

• Boek: “Raad eens hoeveel ik van je hou” is geschreven door Sam McBratney

In een moment van gebroken geestkracht.
Zie ik de sterren aan de hemel stralen.
Zo vol rust en stilte deze nacht.
Voor een moment in gedachten dwalen.
Binnendringende stralen met daadkracht,
mijn eenzaamheid verwarmen.

Zij die ons voorgingen, hetzelfde dachten
Met tranen in mijn ogen, de waarheid zien naderen
Aanschouwend wonder verwachten
Voel ik mij als een kind, eeuwig in het moment.
Ademtocht een waas op het raam achtergelaten
En voetstappen in het zand
Mijn geschiedenis bestraten

In onverwarmde momenten van eenzaamheid en verlies.
Verbonden zielen die op het grote wachten,
dromen delen over een bestemming,
en vlammen in de duisternis als sterren in het universum.
Leidt de liefde ons om te dragen,
Dat wat onvermijdelijk is.

SjBK 29 september 2022