|
Water wiegt de tijd, golven fluisteren verhalen, van een verre kust. Elke rimpel draagt een naam, Die het land vergeten is. SjKB, 5 juni 2025 |
 |
Categorie: Gedichten (Pagina 5 van 23)
Gedichten, Haiku’s en/of Tanka’s die ik heb gemaakt
 |
Niet wat ik bezit, maar het niets dat ik omarm, maakt mij waarachtig |
| SjBK, 3 juni 2025 |
In stilte vraag ik:
wat blijft als alles verdwijnt?
Een echo van mij,
vormloos, maar nog steeds aanwezig
misschien ben ik juist daarin.
SjBK, 1 juni 2025
Een blik, een woord, een stille lach,
een klein moment dat alles zag.
Tussen schaduw en het licht,
Ontsprong geluk, zo zacht, zo dicht.
Jouw hand in de mijne zo vertrouwd,
in elke adem, in elke lach,
een liefde die niet verzout,
Vrede die omhelst, dag na dag.
Geluk en vervulling een zachte melodie,
die spelen in de stilte van de zee,
bladeren fluisteren analogie,
“aimé, aimé, aimé”.
SjBK, 10 april 2025
In ‘t stille diepe vertrouwen,
vallen, opstaan in tumult
in ’t licht van beschouwen
Jouw kracht in ’t hart vervuld.
Doorzetten, als het breekt,
dromen die wankelen in de tijd,
en geduld tot je spreekt,
moed en hoop je vlijt.
Diep van binnen die kracht,
die het vuur doet branden,
zet je een stap en wacht,
lankmoedig en dapper landen.
En ergens onderweg tussen pijn en breken,
vond jij je eigen stem terug.
SjBK, 8 april 2025
De ochtend sluimert, stil en zacht,
het witte wief houdt de wacht,
en danst traag over de velden,
liefdestranen welden.
Jouw stapjes kussen ’t natte pad,
waar zwijgen spreekt en niets ons vat.
Een wereld in vaag verborgen schijn,
In grijstinten versmolten zijn.
Druppels glinsteren op het koude gras,
Samen in ongelijke pas,
Op onze vroege wandeltocht,
Zoekend naar de volgende bocht.
SjBK, 1 april 2025
“Als de avond valt, bedekt een diepe stilte de omgeving.
De stilte is een verzachtende balsem in de chaos van de dag.
De tijd staat stil, overspoeld door een rustige omhelzing
die respijt en vrede biedt.”
SjBK, 18 maart 2025
Op het veld van glinsterend gras,
Waar zonnestralen ontdooien een plas,
huppelt Mazzel, dartel en vrij,
onder strak blauwe lucht zo blij.
De stilte in het lied,
laat winter verdwijnen in lentespriet,
zo dartel als het dansend groen,
klinkt in vage verte de klaroen.
Waar dromen in bloemen bloeien,
de koudes naar het zachte vloeien
het ochtendgloren wijds en zacht
Wordt de lente verwacht.
SjBK, 18 maart 2025
Het gras bevroren en wit van rijp,
Mazzel en ik in een spelletje grijp.
Krakend springen in winterse melodie,
spelen wij samen een symfonie.
De zon die kust de aarde, verwarmt ons gezicht
In deze momenten stralen we licht.
Zingen ons lied met liefde en gelach
Een perfecte start, van een mooie dag.
SjBK, 16 maart 2025
Wat houd je bezig, dag en nacht,
Wat drijft je voort, wat houd je kracht?
Een stille vraag, een fluisterend woord,
Een droom die wacht, een stem die hoort?
Is het de zon die opkomt in het oosten,
De hoop op morgen, een schouder om te troosten,
Of het zachtjes ruisen van bladeren aan bomen
Waarin je antwoorden probeert te komen?
Misschien is het de liefde, een hand die raakt,
Een blik vol vertrouwen, een hart die ontwaakt.
Of de wereld die roept, haar vreugde, haar pijn,
En het zoeken naar sporen die blijvend zijn.
Wat houd je bezig, wat houd je vast,
In dagen van vreugde, in tijden van last?
Het is misschien niets, en toch altijd iets,
Een eeuwig verlangen, een innerlijk lied.
Dus vraag het jezelf, keer op keer,
Wat houd je bezig, wat doet je zeer?
Want in die vragen, hoe groot of hoe klein,
Ligt de kern van jouw leven, wie jij wilt zijn.
SjBK, 2 november 2024