|
Boven ons zweeft een vogel in zijn vlucht, Het dauw nog niet vertrapt, We grazen waardig kalm in het land, Wij als stille getuige van je jeugd,
|
 |
Categorie: Gedichten (Pagina 6 van 23)
Gedichten, Haiku’s en/of Tanka’s die ik heb gemaakt
Vrede, als de zachte bries,
die fluistert door de bladeren,
een symfonie van harmonie,
in elk hart dat kan beven.
De kleuren van zonsondergang,
dansen op de zee,
een belofte van de morgen
waar elk verdriet mee verdween.
Het hand in hand, schouder aan schouder,
de wereld als één gezin,
geen muren, geen strijd,
maar een pad dat ons verbindt.
SjBK, 13 september 2024
Vervlogen dromen, zo teer en fijn,
Een pluizenbol met zachte lijn,
Zon, wind, water je partners in de strijd,
Nog even vast, maar klaar voor de tijd.
Vergane pracht in wit gesteven
Jij bent nog even gebleven.
Ietwat aarzelend en verscholen
Een stille kracht in moment verstolen
Uitgebloeid, maar niet triest of grauw
In serene rust, schuilt je trouw
Je zaadjes brengen nieuw bestaan
Eindeloze kringloop lacht ons aan.
SjBK, 8 juli 2024
Regendruppels vallen teder en licht
Wiegen het blad zoals de wind,
En springen als een kind.
Donker blad verscholen in het groen,
Aanschouwend het groene bemind
En hangend diep en wijs zich bezint.
Zijn verhalen verbergt
Zijn stekels gedoofd gemind
Nog even met het leven verbindt.
Nog even in een zachte trance
Verstrengeld met regen zijn jeugd verzint,
Geven zijn leven nog even glans.
Als een laatste kans
Het jonge groen beërfd
Opdat zijn lied niet versterft.
SjBK, 30 juni 2024
In de ochtend zoete geuren,
Van vers gebakken brood.
Geen haast om mee te sleuren,
Of rijden door rood.
Tijd voor rust en vreugd
Zingende vogels en lachende jeugd,
Verhalen die ontbranden,
En in de tijd verzanden.
Het huilend kind wordt gesust
Met een slot vol dromen, zacht gekust.
De nacht valt en verzoet,
Liefde groeit waar men ontmoet.
SjBK, 29 juni 2024
Elke stap een frisse bries,
Een zon die langzaam opkomt,
En de nacht uitblies.
De bij die bromt,
Op dit vroege uur,
Mijn voeten de aarde stompt.
Adem ik diep de ochtend in,
Geuren van natuur zo puur,
Stil en voldaan in dit begin,
De wereld in!
SjBK, 28 juni 2024
De lucht schenkt een lach,
Al vroeg op deze dag,
Lauw was de regen,
Maar de plassen stegen.
Weerspiegeling van wolk en gras,
In een lang gerekte plas,
Vallen druppels steels,
Op stengels zo speels.
En de karresporen,
Afgedrukt als platte blokkentoren,
In het vochtige zand,
Aan dezelfde kant.
Schenkt de lucht een lach
Op deze mooie zomerdag.
SjBK, 22 juni 2024
Het landschap in het ochtendlicht,
De bomen rijzen hoog, hun takken weid,
Bladeren ritselen een bericht,
En de wind die het verbreidt.
De zon stijgt hoger, werpt haar glorie,
Over bossen, rivieren en het veld,
Het landschap straalt in volle luister
Een meesterwerk, door de zon verteld.
In het zachte gloeien van de avondzon,
Een schilderachtig sierplafond,
Waar vogels hun avondlied verzinken,
En het licht op punt staat van verdrinken.
Met kleuren van ’t afscheid van de nacht,
Zal de zon bij dageraad, als verwacht,
Stralen en het landschap weer doen ontwaken.
SjBK, 17 juni 2024
De lucht grijs van licht en donker
Achter de wolken een diepe zucht.
Heel zachtjes fluistert de jonker,
Gele pootjes torsten in zijn vlucht.
De klaproos opent liefdevol haar hart,
De jonker in rok van zwart en geel fluweel,
Haar stampertjes tart.
En verdwijnt in het struweel.
SjBK, 15 juni 2024
Wanneer zijn blad’ren wiegen op de wind,
Fluistert hij verhalen aan een kind.
In de lente een bloesem getooide dracht,
Die schijnen als witte kaarsjes in de nacht.
Zit ik in zijn schaduw stil te zijn,
Zijn geuren te snuiven puur en rein,
De zomer komt al aan,
Laat hij al enkele kastanjes gaan.
Loslaten is geen kunst
Eerder een grote gunst,
Ruimte om te groeien,
De ander te laten bloeien.
SjBK, 11 juni 2024