|
Een moment van sereniteit De lucht gekleurd in zachte tinten rood Moment van ontluikend dageraad Sta ik daar en hoor je lied
|
|
Wijdseblik
Gedichten, Haiku’s en/of Tanka’s die ik heb gemaakt
|
Een moment van sereniteit De lucht gekleurd in zachte tinten rood Moment van ontluikend dageraad Sta ik daar en hoor je lied
|
|

Langs het water, langs het weiland
Dromerig, de ochtend ontwaakt
De gele morgenster straalt zacht,
In de stilte die het land bewaakt.
SjBK, 19 mei 2024

De ochtendwandeling,
de zelfde route toch elke keer anders.
De zon die opkomt, kleuren veranderen.
De vogels zingen, een nieuw lied elke dag.
De bomen groeien, takken bewegen zacht.
De ochtendmist, een sluier over het land.
De geur van bloemen, vers en verfrissend.
De stilte omarmt me, rustig en kalm.
De zelfde route, toch elke keer anders, zo charmant.
Elke stap die ik zet, een nieuw avontuur.
Elke bocht die ik neem, een verrassing puur.
De ochtendwandeling, een moment van rust.
De zelfde route, toch elke keer anders, een ware lust.
SjBK, 16 mei 2024

In de ochtend, fris en klaar.
Een wandeling naar, ja naar waar?
De regenboog ontmoet het licht,
In het noorderlicht, zo verlicht.
Onder ochtendgloed, een wandeling zo fijn,
Waar regenboog en noorderlicht elkaar ontmoeten klein.
Dansend kleurenspel, een betoverend zicht,
In de vroege morgen, ons gezicht verlicht.
SjBK, 13 mei 2024

Op de bewerkte akker, tinten antraciet,
Door de natuur beticht,
Recht op strak, onaangeroerd, erudiet,
Doorschijnend verlicht.
Onder het gezang van bijen,
Groeien in een stille trance,
Doorgedrukt uit het kleien,
In een bekoorlijke dans.
Mens en natuur komen samen,
De aarde geeft, ontvangt, een eeuwigheid,
Overgoten van het schone beamen,
Mensen ontvingen, namen, een eindigheid.
Bewerkte akker, waar natuur haar pracht ontvouwd,
Verhaal van leven en groei, in stilte verteld,
Verlichte groene blaadje, zwarte aarde goud.
SjBK, 12 mei 2024
![]() |
Het zachte geritsel, De harde knisper, En ik die luistert. En door al dat geluister, En raakt mijn snaar. SjBK, 7 mei 2024 |
De neveldeken wordt langzaam open geslagen,
De zon komt op, de akker nog leeg en stil,
Dauw over het gras als een venster beslagen,
Over het land, in de ochtend zo pril.
De wereld ontwaakt uit haar diepe rust,
De vogels zingen hun eerste lied,
Bloemen vouwen open, die de hemel kust,
De start van de dag konijnenogen die het ziet.
De ochtendzon verlicht het landschap zacht
En kleurt de hemel in een warme gloed
De nevel lost langzaam op zonder klacht
En maakt plaats voor een stralende gouden vloed
Zo begint de dag, vol van frisse pracht
Met gras en dauw, in het ochtendlicht zo zacht.
SjBK, 6 mei 2024
|
Wolken over wolken, als een deken zo zacht. De wolken drijven langzaam, als dromen in de lucht.
Wolken over wolken, een deken van mysterie. SjBK, 5 mei 2024 |
![]() |

De lucht is geharkt, de akker bewerkt.
De zon schijnt, de wereld versterkt.
Een nieuw begin, een frisse start.
Met liefde en zorg vanuit het hart.
De aarde ademt, de bloemen bloeien.
De vogels zingen, de bomen groeien.
Een symfonie van leven en pracht.
In deze ochtend vol van prille kracht.
Laat ik koesteren wat mij is gegeven.
De natuur, waar ik woon, mijn leven.
Met liefde en respect voor alles om mij heen.
Zullen we samen, in harmonie verder gaan, alleen?
SjBK, 4 mei 2024
Vers gemaaid gras, zo fris en groen.
De zon schijnt fel, de warmte is te voelen.
Een heerlijke geur hangt in de lucht.
Het is lente, alles in groene vlucht.
De natuur komt tot leven, zo prachtig en puur.
Met elke ademteug geniet ik van deze geur.
De zonnestralen strelen mijn gezicht.
Het is een prachtige dag, dit lente licht.
Ik adem diep in en voel me vrij.
De geur van vers gemaaid gras maakt mij blij.
De warmte omarmt mij, ik voel me fijn.
Dit is een moment om gelukkig te zijn.
SjBK, 2 mei 2024
© 2026 Hersenspinsels
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑