|
Gracieus zeven door de lucht Maar vol venijn SjBK, 5 juni 2024 |
 |
Categorie: Gedichten (Pagina 7 van 23)
Gedichten, Haiku’s en/of Tanka’s die ik heb gemaakt
De stilte is rondom mij
En jij rent zo heerlijk blij
Samen in deze kleurrijke omgeving
De zon achter de dichte wolkendeken
Word ik door jou aangekeken.
Samen bewegen stralend, sprankelend
Laten wij afdrukken achter in het rulle zand.
Ieder op een eigen manier door het groene land,
Zo samen zwervend voel ik mij kind.
De zon wordt langzaam ondermijnd 
Wandelen wij verder, ongepijnd,
Geen maan, geen sterren, onbegeleid.
In dit zomerse paradijs
Van volle kleuren naar het grijs
Voor even zijn, in een eeuwigheid.
SjBK, 3 juni 2024
Ik heet Mazzel
En ik ben happy,
Ik kijk je aan,
En lach je toe.
Mijn glimlach schenken,
In dit ene moment,
Vrij en ongebonden,
Als het waaien van de wind.
Ik lach je toe,
En kijk je aan,
Ik ben happy,
Mazzel is mijn naam.
SjBK, 2 juni 2024
In je ogen zie ik de glans van het loffelijke
Lief betoverend, zonder schroom,
Het tere en het hoffelijke,
Aanbeden door de zon in stille vroom,
Zo geef jij de velden een sprankelend gezicht.
SjBK, 2 juni 2024
Boomtoppen in nevel gehuld,
Waar zonlicht zich nog verschuilt,
De kop van paardenbloem nog gevuld
De lucht nog niet vervuild.
Geboren in dauw,
Overgeleverd aan de grillen van de wind,
Opzoek naar ’t waterblauw,
Fragiel en toch sterk, geplukt door een kind.
Als dan de pappus zweeft, licht en vrij,
De nevel haar kust, zo teder,
Danst zij met de bries, zo blij,
Neergestreken naast een ceder.
Door ’t mystieke omgeven,
In zijn kleine kern van bestaan
Waar water, lucht en aarde samen gaan.
Schijnbaar onbeduidend stil leven.
SjBK, 1 juni 2024
 |
Als in een cel De hemel verzuchtend grijs, Druppels dansen in een poel, Elke kring, een stille groet, Ze fluisteren verhalen zacht, De druppels vinden hun weg, En wij, we kijken stil en klein, SjBK, 29 mei 2024 |
Het wiegt op de wind, met vleugels gespreid.
In evenwicht, op een blad gevlijd,
Lijkt alles zo teer en fijn
Vleugels van Rood en stipjes zo klein
Op een dunne tak of in de lucht
Lieveheersbeestje al weer op de vlucht.
Zo aan het leven toegewijd
‘t Blad van luizen bevrijd.
SjBK, 28 mei 2024
Als soldaten in een rij,
Stevig met de voeten in de klein
Marcheren zij al reikend,
Om de hemel glad te strijken.
SjBK, 22 mei 2024
Bij de drempel van het nieuwe leven,
waar groen de belofte draagt,
staat de bloemknop, zacht en even,
klaar om haar pracht te tonen, aangeraakt.
Het rode , als een sluier fijn,
omarmt door het jonge groen, wachtend in de schoot,
tot de tijd rijp is, en de zonneschijn,
het wonder onthult, het leven groot.
Een knop, vol hoop en stille kracht,
houdt het geheim in haar zachte boezem vast,
tot de natuur, met zorg en aandacht open barst
haar vrijlaat, in bloei, een vreugdepracht.
Zo wordt het leven, in elke bloem gesponnen,
een cyclus van wachten, ontluiken, en beginnen.
SjBK, 21 mei 2024