“De ochtendzon streelt de aarde wakker, terwijl de lucht nog gehuld is in het frisse fluister van de nacht.”

SjBK, 25 juni 2024
Wijdseblik
“De ochtendzon streelt de aarde wakker, terwijl de lucht nog gehuld is in het frisse fluister van de nacht.”

SjBK, 25 juni 2024

De lucht schenkt een lach,
Al vroeg op deze dag,
Lauw was de regen,
Maar de plassen stegen.
Weerspiegeling van wolk en gras,
In een lang gerekte plas,
Vallen druppels steels,
Op stengels zo speels.
En de karresporen,
Afgedrukt als platte blokkentoren,
In het vochtige zand,
Aan dezelfde kant.
Schenkt de lucht een lach
Op deze mooie zomerdag.
SjBK, 22 juni 2024

“Afval is het stille getuige van nalatigheid
Vandalisme is de schreeuw van respectloosheid.
Samen vervuilen ze onze omgeving en verarmen ze de schoonheid van onze samenleving.
Laten we bewust en respectvol handelen om een schonere en veiligere wereld te creëren.”
SjBK, 21 juni 2024
“Net als een paddenstoel –groei kan op de donkerste plekken plaatsvinden– vertrouw op het proces en laat jezelf bloeien”
SjBK, 19 juni 2024
Het landschap in het ochtendlicht,
De bomen rijzen hoog, hun takken weid,
Bladeren ritselen een bericht,
En de wind die het verbreidt.
De zon stijgt hoger, werpt haar glorie,
Over bossen, rivieren en het veld,
Het landschap straalt in volle luister
Een meesterwerk, door de zon verteld.
In het zachte gloeien van de avondzon,
Een schilderachtig sierplafond,
Waar vogels hun avondlied verzinken,
En het licht op punt staat van verdrinken.
Met kleuren van ’t afscheid van de nacht,
Zal de zon bij dageraad, als verwacht,
Stralen en het landschap weer doen ontwaken.
SjBK, 17 juni 2024

De lucht grijs van licht en donker
Achter de wolken een diepe zucht.
Heel zachtjes fluistert de jonker,
Gele pootjes torsten in zijn vlucht.

De klaproos opent liefdevol haar hart,
De jonker in rok van zwart en geel fluweel,
Haar stampertjes tart.
En verdwijnt in het struweel.
SjBK, 15 juni 2024
Wanneer zijn blad’ren wiegen op de wind,
Fluistert hij verhalen aan een kind.
In de lente een bloesem getooide dracht,
Die schijnen als witte kaarsjes in de nacht.

Zit ik in zijn schaduw stil te zijn,
Zijn geuren te snuiven puur en rein,
De zomer komt al aan,
Laat hij al enkele kastanjes gaan.
Loslaten is geen kunst
Eerder een grote gunst,
Ruimte om te groeien,
De ander te laten bloeien.
SjBK, 11 juni 2024
|
Gracieus zeven door de lucht Maar vol venijn SjBK, 5 juni 2024 |
![]() |

De stilte is rondom mij
En jij rent zo heerlijk blij
Samen in deze kleurrijke omgeving
De zon achter de dichte wolkendeken
Word ik door jou aangekeken.
Samen bewegen stralend, sprankelend
Laten wij afdrukken achter in het rulle zand.
Ieder op een eigen manier door het groene land,
Zo samen zwervend voel ik mij kind.
De zon wordt langzaam ondermijnd 
Wandelen wij verder, ongepijnd,
Geen maan, geen sterren, onbegeleid.
In dit zomerse paradijs
Van volle kleuren naar het grijs
Voor even zijn, in een eeuwigheid.
SjBK, 3 juni 2024

Ik heet Mazzel
En ik ben happy,
Ik kijk je aan,
En lach je toe.
Mijn glimlach schenken,
In dit ene moment,
Vrij en ongebonden,
Als het waaien van de wind.
Ik lach je toe,
En kijk je aan,
Ik ben happy,
Mazzel is mijn naam.
SjBK, 2 juni 2024
© 2026 Hersenspinsels
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑