Er is stilte om mij heen.
Maar dat duurt nog even
Want dan is de donkerte,
verlicht met sterren.
En zal het ijs kraken van de kou.
Ik kan zien hoe ze stralen.
De pegels aan de randen van de daken.
En dat ene moment waarin wij,
onze dromen delen over de bestemming,
in de eeuwigheid.
Kon ik zien in de donkerte
Stralende zilvervissen
Bevroren in de tijd
In dat ene moment van eeuwigheid.
Er is stilte om mij heen.
Tot de woorden vallen.
De belofte die niet stierf.
Maar verscheurd door het kruiend ijs.
SjBK, 27 december 2022