Pagina 27 van 29
Hoe lang het ook duurt
Wat je levensweg ook is
De moed is gezakt
Denk dan aan dat ene moment
Waar zoveel liefde uitsprak
Liefde bij een pasgeboren kind
Dat troost vindt bij de moeder
De verwondering van het kind
Grijpend naar een zonnestraal
Schatter lachend de kamer rond
Houd dat nog even vol!
Of zoals Toon Hermans het zegt:
Vandaag is de dag,
Hij komt meer één keer,
Morgen dan is het
Vandaag al niet meer.
Niet zeuren, geniet
Van het leven, het mág
Maar doe het vandaag,
Want vandaag is de dag.
En glimlach!
SjBK, 15 februari 2021
Zomaar ergens
Ontmoette ik jou
Ik ging staren
En verontschuldigde mij
We liepen door het park
Je glinstering in je ogen
En zo alleen als ik was
Bracht jij mijn hart opgang
Bleef ik naar je staren
En verontschuldigde ik mij.
Zittend op een bankje
Uitkijkend op eenden in een vijver
Kwetterend van puur geluk
Bleef ik je aankijken
En verontschuldigde mij
Al pratend en kijkend
Sloeg mijn hart op hol
Bleef ik maar starten
Staren naar jou.
SjBK, 18 februari 2021
Dwarrelen van sneeuw
Zachtjes landen
Als dan de regen komt
Verharden
Vlokken door de lucht
Grijpen met je handen
Als dan de wind waait
Vindt hij geen rust
Sneeuw als poeder
Vang je op je tong
Als dan de dooi valt
Glibberen
SjBK, 15 februari 2021
En ik dacht:
“als ik nu denk aan een lach
Stralend in het donker
Schitterend in het licht
Hoe komt dat dan over?”
SjBK, 15 februari 2021
Als we dan de regenboog zien
Staan we stil en kijken
De kleuren vervagen
Maar wij praten
Over een moment in ons leven
Die zo belangrijk was
Bezegeld met en regenboog
Zo om ons heen
Stil verwondering
SjBK, 15 februari 2021
Wanneer ik mij eenzaam voel
En mijn hart getroebleerd is
Zoekend naar antwoorden
Wachtend op wat komen gaat
Pak mij op, neem mij mee
De bergen op
Pak mij op, neem mij mee
De zee op
Pak mij op, neem mij mee
De bossen in
Pak mij op, neem mij mee
Laat mij niet alleen
Wanneer het leven in mij hongert
En snakt naar rust
Vervoerd door verwondering
Grijpend naar het licht
En de stilte op mij wacht
De bergen op
De bossen in
De zee bevaren
Maar niet alleen.
SjBK, 13 februari 2021
De sneeuw laat zich vallen
Van de takken van de bomen
Vanuit de lucht dwarrelen
Als donsveertjes van een vogel
Voor het raam, het zieke kind
Een oude moeder, een jongeman
Kijkend naar die vlokken
En ’t horen ploffen van de sneeuw
Ergens een bankje bij een boom
Verlaten, bedekt met een beetje wit
Nog steeds dansende vlokken
Sneeuw en tintelende vingers
Hoor ze fluisterend dwarrelen
Nog ongeschonden witte deken
Betoverend innig verlangen
Eenzaam geïsoleerd van binnen
Was jij maar hier.
SjBK, 8 februari 2021
Als het jou ontbreekt aan moed
Wees dan even kind
Dat sprong in de plassen
Speelde met het zonlicht
En lachte tegen de vreemdeling
Als het jou ontbreekt aan moed
Moed om door te gaan
Denk aan het kind
Dat leert te lopen
Haar eigen weg te gaan.
Als het jou ontbreekt aan moed
Geef ik je mijn hart
Reik ik je de hand
Til ik je op
En zeg: “Kom, we gaan”
SjBK, 13 februari 2021