Aan zee hoor ik het gezang van tij
Een liefdeszucht een onontkoombaar lijden
Golven die zo prachtig schrijden
Voelt de ziel, liefde zo zachtjes en vrij.

Als dan de druppels vallen in het gras
Een zoet akkoord van zonnestralen op de vlucht
Dansen de briesjes van de lichte lucht
Een eeuwig spel van eens dat was.

De pijn, een schaduw die de zon beklemt
Alleen, een echo in de stille nacht
Draagt het hart de littekens gewend
Maar vol verlangen van liefde smacht
Kust water verdort gras, zoals bestemt
Sust liefde de ziel in haar stille wacht.

SjBK, 26 februari 2024