Wijdseblik

Categorie: Gedichten (Pagina 5 van 21)

Een vrije dag

In de ochtend zoete geuren,
Van vers gebakken brood.
Geen haast om mee te sleuren,
Of rijden door rood.

Tijd voor rust en vreugd
Zingende vogels en lachende jeugd,
Verhalen die ontbranden,
En in de tijd verzanden.

Het huilend kind wordt gesust
Met een slot vol dromen, zacht gekust.
De nacht valt en verzoet,
Liefde groeit waar men ontmoet.


SjBK, 29 juni 2024

 

Wandeling

Elke stap een frisse bries,
Een zon die langzaam opkomt,
En de nacht uitblies.

De bij die bromt,
Op dit vroege uur,
Mijn voeten de aarde stompt.

Adem ik diep de ochtend in,
Geuren van natuur zo puur,
Stil en voldaan in dit begin,
De wereld in!

SjBK, 28 juni 2024

Een lach schenken

De lucht schenkt een lach,
Al vroeg op deze dag,
Lauw was de regen,
Maar de plassen stegen.

Weerspiegeling van wolk en gras,
In een lang gerekte plas,
Vallen druppels steels,
Op stengels zo speels.

En de karresporen,
Afgedrukt als platte blokkentoren,
In het vochtige zand,
Aan dezelfde kant.

Schenkt de lucht een lach
Op deze mooie zomerdag.

SjBK, 22 juni 2024

 

 

 

Infinite

Het landschap in het ochtendlicht,
De bomen rijzen hoog, hun takken weid,
Bladeren ritselen een bericht,
En de wind die het verbreidt.

De zon stijgt hoger, werpt haar glorie,
Over bossen, rivieren en het veld,
Het landschap straalt in volle luister
Een meesterwerk, door de zon verteld.

In het zachte gloeien van de avondzon,
Een schilderachtig sierplafond,
Waar vogels hun avondlied verzinken,
En het licht op punt staat van verdrinken.

Met kleuren van ’t afscheid van de nacht,
Zal de zon bij dageraad, als verwacht,
Stralen en het landschap weer doen ontwaken.

SjBK, 17 juni 2024

Jonkheer in fluweel

 

De lucht grijs van licht en donker
Achter de wolken een diepe zucht.
Heel zachtjes fluistert de jonker,
Gele pootjes torsten in zijn vlucht.

De klaproos opent liefdevol haar hart,
De jonker in rok van zwart en geel fluweel,
Haar stampertjes tart.
En verdwijnt in het struweel.

 

SjBK, 15 juni 2024

 

 

 

Loslaten

Wanneer zijn blad’ren wiegen op de wind,
Fluistert hij verhalen aan een kind.
In de lente een bloesem getooide dracht,
Die schijnen als witte kaarsjes in de nacht.

Zit ik in zijn schaduw stil te zijn,
Zijn geuren te snuiven puur en rein,
De zomer komt al aan,
Laat hij al enkele kastanjes gaan.

 

 

Loslaten is geen kunst
Eerder een grote gunst,
Ruimte om te groeien,
De ander te laten bloeien.

SjBK, 11 juni 2024

 

 

Rustend

Gracieus zeven door de lucht
Zo klein en beducht
Ze lijkt zo teer.
Licht als een veer

Maar vol venijn
Prikt amper zonder pijn
Maar ‘t jeukt des te meer.

SjBK, 5 juni 2024

Voor even zijn

 

De stilte is rondom mij
En jij rent zo heerlijk blij
Samen in deze kleurrijke omgeving

De zon achter de dichte wolkendeken
Word ik door jou aangekeken.
Samen bewegen stralend, sprankelend

Laten wij afdrukken achter in het rulle zand.
Ieder op een eigen manier door het groene land,
Zo samen zwervend voel ik mij kind.

De zon wordt langzaam ondermijnd
Wandelen wij verder, ongepijnd,
Geen maan, geen sterren, onbegeleid.

In dit zomerse paradijs
Van volle kleuren naar het grijs
Voor even zijn, in een eeuwigheid.

SjBK, 3 juni 2024

 

 

Zorgeloos

Ik heet Mazzel
En ik ben happy,
Ik kijk je aan,
En lach je toe.

Mijn glimlach schenken,
In dit ene moment,
Vrij en ongebonden,
Als het waaien van de wind.

Ik lach je toe,
En kijk je aan,
Ik ben happy,
Mazzel is mijn naam.

SjBK, 2 juni 2024

 

 

 

 

 

Boterbloem

 

In je ogen zie ik de glans van het loffelijke
Lief betoverend, zonder schroom,
Het tere en het hoffelijke,
Aanbeden door de zon in stille vroom,
Zo geef jij de velden een sprankelend gezicht.

 

 

SjBK, 2 juni 2024

 

 

 

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Hersenspinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑