Categorie: Gedichten (Pagina 6 van 21)

Boomtoppen in nevel gehuld,
Waar zonlicht zich nog verschuilt,
De kop van paardenbloem nog gevuld
De lucht nog niet vervuild.

Geboren in dauw,
Overgeleverd aan de grillen van de wind,
Opzoek naar ’t waterblauw,
Fragiel en toch sterk, geplukt door een kind.

Als dan de pappus zweeft, licht en vrij,
De nevel haar kust, zo teder,
Danst zij met de bries, zo blij,
Neergestreken naast een ceder.

Door ’t mystieke omgeven,
In zijn kleine kern van bestaan
Waar water, lucht en aarde samen gaan.
Schijnbaar onbeduidend stil leven.

SjBK, 1 juni 2024

Het wiegt op de wind, met vleugels gespreid.
In evenwicht, op een blad gevlijd,

Lijkt alles zo teer en fijn
Vleugels van Rood en stipjes zo klein

Op een dunne tak of in de lucht
Lieveheersbeestje al weer op de vlucht.

Zo aan het leven toegewijd
‘t Blad van luizen bevrijd.

SjBK, 28 mei 2024

Als soldaten in een rij,
Stevig met de voeten in de klein
Marcheren zij al reikend,
Om de hemel glad te strijken.

SjBK, 22 mei 2024

Bij de drempel van het nieuwe leven,
waar groen de belofte draagt,
staat de bloemknop, zacht en even,
klaar om haar pracht te tonen, aangeraakt.

Het rode , als een sluier fijn,
omarmt door het jonge groen, wachtend in de schoot,
tot de tijd rijp is, en de zonneschijn,
het wonder onthult, het leven groot.

Een knop, vol hoop en stille kracht,
houdt het geheim in haar zachte boezem vast,
tot de natuur, met zorg en aandacht open barst
haar vrijlaat, in bloei, een vreugdepracht.

Zo wordt het leven, in elke bloem gesponnen,
een cyclus van wachten, ontluiken, en beginnen.

SjBK, 21 mei 2024

Langs het water, langs het weiland
Dromerig, de ochtend ontwaakt
De gele morgenster straalt zacht,
In de stilte die het land bewaakt.

SjBK, 19 mei 2024

De ochtendwandeling,
de zelfde route toch elke keer anders.
De zon die opkomt, kleuren veranderen.
De vogels zingen, een nieuw lied elke dag.
De bomen groeien, takken bewegen zacht.

De ochtendmist, een sluier over het land.
De geur van bloemen, vers en verfrissend.
De stilte omarmt me, rustig en kalm.
De zelfde route, toch elke keer anders, zo charmant.

Elke stap die ik zet, een nieuw avontuur.
Elke bocht die ik neem, een verrassing puur.
De ochtendwandeling, een moment van rust.
De zelfde route, toch elke keer anders, een ware lust.

SjBK, 16 mei 2024

In de ochtend, fris en klaar.
Een wandeling naar, ja naar waar?

De regenboog ontmoet het licht,
In het noorderlicht, zo verlicht.

Onder ochtendgloed, een wandeling zo fijn,
Waar regenboog en noorderlicht elkaar ontmoeten klein.

Dansend kleurenspel, een betoverend zicht,
In de vroege morgen, ons gezicht verlicht.

SjBK, 13 mei 2024